Somewhere In Korea

Zmiana adresu

2010-11-30T19:11:00.000+09:00

Powróciłem do Azji, jednak tym razem miejsce mojego pobytu to nie przedmieścia Seulu. To nawet nie Korea. Dlatego też postanowiłem założyć nową stronę, ale utrzymaną w podobnym klimacie dotychczasowej.

I to by było na tyle

2009-06-05T11:36:00.000+09:00

Do odlotu samolotu zostało już tylko parę godzin. Jest to ostatni z Korei. Moja przygoda z tym krajem dobiegła końca. Z jednej strony żal wracać po tak długim okresie, z drugiej zaś oczekuję nowych wyznań i przygód. Czy wrócę do Korei? Coś mi mówi, że na pewno tak. Kiedy? Tego nie wiem, być może już na jesień, a być może później, za kilka lat. W każdym bądź razie zawieszam działalność bloga aż do tego czasu, gdy znowu stanę na koreańskiej ziemi. Wszystkim tym, którzy odwiedzali stronkę regularnie dziękuję i mam nadzieję, że niedługo znowu wznowimy działalność.
Na koniec parę zdjęć upamiętniających ostatni rok.

Podsumowanie

2009-06-01T21:23:00.002+09:00

Często pytają mnie ludzie jaka jest Korea. Czy to druga Japonia? Czy jest tak strasznie jak podają w wiadomościach? Każdy ma przypięte znaczki z podobizną wodza do klap marynarek (dla wielu osób Korea Północna i Południowa to jedno i to samo), itd.
Wytłumaczenie komuś kto nigdy nie był w Azji, nie zna mentalności, kultury tutejszych ludzi, zajmie kilka godzin, a i tak pewnie nie wszystko co będzie się chciało przekazać, zostanie należycie odebrane.
Trochę racji mają ci, którzy twierdzą, że Korea to kraj kontrastów. Za wszelką cenę chce upodobnić się do Stanów Zjednoczonych, a z drugiej strony na każdym kroku podkreśla swoją oryginalną kulturę. Mamy nowoczesne metro, a na stacjach ludzi sprzedających warzywa. Takich przykładów można podawać w nieskończoność. Nie znaczy jednak, że taki mix jest zły. Oczywiście, szkoda tradycyjnej zabudowy, która jest wypychana przez blokowiska; ludzie zamieniają tradycyjne hanboki na garnitury, ale taka już jest kolej rzeczy. Z tej jednak mieszanki, powstała nowa Korea, ta Korea, którą znam – łącząca elementy kultury Wschodu i Zachodu, mająca swój niepowtarzalny klimat.
Jak dla mnie, najlepszym zobrazowaniem tego jest ten oto teledysk – zachodni utwór wykonany na tradycyjnych koreańskich instrumentach - gayageum, z występem koreańskich djów, b-boyów i beat boxa.

Uwaga grypa

2009-05-26T23:18:00.001+09:00

Duża część koreańskiego społeczeństwa ostatnimi czasy żyła śmiercią byłego prezydenta Roha, a od wczoraj pierwszym tematem wszelkich gazet jest druga już próba nuklearna północnego sąsiada, spychając tym samym problem świńskiej grypy na dalszy plan. Bynajmniej problemu nie bagatelizują służby odpowiedzialne za nie rozprzestrzenianie się wirusa, czego mogłem doświadczyć podczas ostatniej wizyty do Tokio.
Z powodu dezynfekowania samolotu lot został opóźniony o ponad pół godziny, następnie na pokładzie dostałem do wypełnienia kartkę. Głównie pytano o to czy byłem w ostatnim czasie w Stanach, czy miałem jakiś kontakt z Amerykanami, czy też nie miałem problemów ze zdrowiem. Na lotnisku Narita, wręczyłem wypełnioną kartkę 3 x Nie w zamian za co dostałem… żółtą kartkę stwierdzając, że służby celne mogą mnie wpuścić do Japonii. To by było na tyle, żadnej dokładniejszej kontroli, pobierania temperatury, itp.

W drodze powrotnej znowu dostałem do wypełnienia kartkę, lecz tym razem pytania były nieco bardziej szczegółowe: numer lot, miejsce w samolocie, czy miałem problemy ze zdrowiem, czy miałem następujące objawy typu kaszel, gorączka, etc. Zaraz po wyjściu z samolotu dokładnie przejrzano odpowiedzi wszystkich pasażerów. Jeśli ktoś zaznaczył, że miał kaszel, jego karteczka szła na osobną kupkę. Dodatkowo każdemu pobrano temperaturę.
Parę dni później dostałem telefon z zapytaniem o moje zdrowie i czy nie mam ww. objawów. Na koniec jeszcze kazano mi niezwłocznie zgłosić się do lekarza jak tylko pojawią się jakieś problemy.

Być może dzięki takiej kontroli właśnie w Korei nie ma aż tylu przypadków grypy co w Japonii, choć trzeba wziąć pod uwagę również to, że Korea nie jest tak licznie odwiedzana przez obcokrajowców jak Kraj Wschodzącego Słońca.
Jaki by nie był tego powód, zapomniałem o grypie, aż do dzisiejszych zajęć. Wykładowczyni problem ten nie daje spać po nocach, bo za każdym razem zarzuca nas radami, co robić aby się nie zarazić. Na początku odradzała zaprzyjaźnianie się z osobami z Meksyku. Potem jakiekolwiek wyjazdy za zagranicę, a dzisiaj byśmy najlepiej nie wychodzili poza kampus, gdyż według tego co wyczytała w prasie wirus w Korei jest roznoszony przez obcokrajowców – nauczycieli angielskiego. Ci mając dużo wolnego czasu w weekend jeżdżą po Korei i (pewnie nieświadomie, choć tego nie powiedziała) zarażają ludzi. Na koniec zajęć zaś dostaliśmy radę: „Jedzcie dużo kimchi”.

Śmierć prezydenta

2009-05-24T12:39:00.002+09:00

Wczoraj o godzinie 9:30 w szpitalu w Busan zmarł były prezydent Korei Południowej Roh Moo-hyun. Przyczyną śmierci były obrażenia głowy jakich doznał prezydent po samobójczym skoku ze zbocza górskiego niedaleko swojego domu.

Zostawił list: “Przechodzę bardzo trudny okres. Utrudniłem życie wielu ludziom. Nie wińcie mnie. Życie i śmierć są tym samym.”

Prezydentowi w czasie wspinaczki towarzyszył ochroniarz, jak wspomina ostatnie słowa prezydenta brzmiały: „Masz papierosa?”.

Od zeszłego roku na światło dzienne wychodziły nowe informacje dotyczące afery łapówkarskiej, w której udział brała rodzina prezydenta Roha. Na początku podejrzewano jedynie jego brata, potem również żonę, a ostatnio sam prezydent był przesłuchiwany w tej sprawie.

Zdjęcia: Yonhap News

Tokyo desu

2009-05-19T22:25:00.000+09:00

Ostatnio trochę zaniedbałem bloga, ale musiałem wyjechać i nabrać energii. Po tytule wpisu, wiadomo na jakie miejsce padł wybór. Tym razem było trochę bardziej kameralnie, mniej zwiedzania bez pokonywania parędziesięciu czy nawet set kilometrów.
Nie zdążyłem jeszcze dobrze przejrzeć zdjęć, dlatego zamieszczam parę fotek z wyprawy.

PS. Co do książki, to wysyłana ona jest na terenie Polski, bynajmniej nie z Korei. Koszt przesyłki to bodajże 10 PLN, ale to zależy od cennika Poczty Polskiej. Oczywiście za granicę jest drożej.

W ramce

2009-05-06T20:17:00.000+09:00

Parę zdjęć z okolic Insa Dong zrobionych w zeszłym tygodniu.

Urodziny Buddy

2009-05-03T18:01:00.002+09:00

Choć w Korei nie ma czegoś takiego jak „religia narodowa” to zarówno Boże Narodzenie jak i Urodziny Buddy są zaznaczone w kalendarzu jako święta. Będąc wczoraj w Seulu przy okazji odwiedziłem jedną ze świątyń i zrobiłem parę zdjęć.

Ślub – czyli o miłości polsko-koreańskiej

2009-04-19T14:18:00.000+09:00

Jakoś tak dziwnie się składa, że co ślub w Korei to znajduję się coraz bliżej ołtarza. Na początku siedziałem gdzieś na końcu sali, potem w wśród kolegów z uniwersytetu, a na przedostatnim już w pierwszym rzędzie dla najbliższej rodziny. Teraz natomiast zostałem zwerbowany do roli tłumacza i stałem na stanowisku konferansjera. Z prostego rachunku wynika, że następnym razem to ja będę udzielał ślubu.
A co do samej imprezy. Przyjechali goście aż z Busan, przyjechali też goście z Polski. Były łzy matek, radość nowożeńców, uśmiechy ojców, śmiechy przyjaciół, jednym słowem wszystko co na ślubie być powinno.

Wojenna retrospekcja

2009-04-12T23:39:00.003+09:00

W związku z projektem, który muszę przygotować na zaliczenie egzaminu połówkowego, udałem się po raz już wtóry do War Memorial. Półtorej godziny w autobusie a potem jeszcze przesiadka w metro, a wszystko po to aby zrobić sobie zdjęcie przed budynkiem, gdyż wykładowca uparł się, iż mam tam pojechać i przywieźć dowód mojej obecności. Na nic się zdały wytłumaczenia, że już tam byłem i mam zupełnie inne plany na weekend.

Artykuł w Angorze

2009-04-06T22:28:00.004+09:00

W najnowszym świątecznym wydaniu Angory ukazał się artykuł mojego autorstwa. Tym razem o Korei trochę z innej strony.

Nasi w gazecie

2009-04-06T22:02:00.001+09:00

Szukając informacji o północnokoreańskiej rakiecie w sobotnim wydaniu Chosunilbo przypadkiem natrafiłem na zdjęcie kolegów z Polski.

Podpis pod zdjęciem głosił: „Polscy studenci wykonują swój tradycyjny taniec na Hankook University of Foreign Studies”

Catch the ball

2009-04-06T00:51:00.003+09:00

Parę tygodni temu cała Korea żyła zakończonym już międzynarodowym turniejem w baseballu. Ogólnie grę uważam za przydługą i raczej nudnawą, ale panujący szał udzielił się i mnie i od ćwierćfinałów oglądałem każdy mecz. Co oczywiście nie było trudne, zważywszy na to, że gdziekolwiek się nie udałem wszystkie telewizory były nastawione na baseball. W finale reprezentacja Korei przegrała z Japonią, co nie przeszkodziło, aby zawodników okrzyknięto bohaterami, których osobiście przyjął sam prezydent.
Zapewne niedługo zaobserwować będzie można zwiększoną popularność tejże jakże już popularnej na półwyspie dyscypliny sportu. Jako dowód niech posłuży fakt, że w samym Seulu jest co najmniej pięć stadionów do baseballu i tylko jeden piłkarski.
Koreańczycy zapewniają mnie, że mecz na żywo to wspaniałe przeżycie. Być może jednak dam się im przekonać i w najbliższym czasie wybiorę się na jakiś. Zwłaszcza, że pierwszy rzut wykonuje przeważnie jakaś będąca obecnie na topie gwiazdka. Tak jak to miało miejsce w ciągu ostatniego meczu Kia i Dusan, gdzie pojawiły się dziewczyny z 소녀시대(少女時代 Girls generation).

Zdjęcia: Yonhap News

Sezon turystyczny czas zacząć

2009-03-31T23:21:00.001+09:00

Coś dziwne to globalne ocieplenie. Patrzę na wpisy sprzed dwóch lat i widzę, że w marcu już chodziłem bez kurtki. A teraz co? Wczoraj ciepło, dzisiaj chłodno. W sąsiedniej prowincji spadł nawet śnieg. Aura jednak nie odstraszyła władz miasta Suwon, by oficjalnie otworzyć sezon turystyczny. Rano pogoda była taka sobie, co pewnie miało wpływ na dość niską frekwencję widzów. Organizatorzy chyba przewidywali taką sytuację, bo pokazy też jakieś takie słabsze niż w październiku. Nawet sami Koreańczycy się śmiali widząc królewską obstawę idącą ulicami miasta – zaledwie ośmiu żołnierzy.

Marines

2009-03-29T23:32:00.000+09:00

Ciężki ten sztandar?

Cichociemni

Kompania, w lewo zwrot!

W obecnych czasach, każdy każdemu patrzy na ręce.

Do Kawalerii wstąpić chciałem…

Prawy do lewego, lewy do prawego!

W herbaciarni

2009-03-28T19:11:00.001+09:00

Onna

2009-03-21T22:19:00.000+09:00

Moje oczy wypatrzyły ją spośród anonimowego tłumu. To pewnie przez jej kolor włosów, inny niż wszystkich kobiet dookoła. Najpierw jedynie się przypatrywałem, potem wziąłem aparat do ręki. W chwili gdy miałem zrobić zdjęcie pociągiem nagle zatrzęsło. Drugiej szansy jednak nie miałem. Nieznajoma wysiadła na stacji. Przechodząc obok mojego wagonu, zdołałem lepiej przyjrzeć się jej twarzy. – No tak, mogłem się domyślić – pomyślałem, - to Japonka.

Wiosna, wiosna… ach, to ty

2009-03-18T23:12:00.000+09:00

Według prognoz pogody, wiosna już dotarła na półwysep, ale tutaj na północy pierwszy wysyp kwiatów spodziewany jest dopiero pod koniec miesiąca. Jak widać jednak, w niektórych miejscach natura się pospieszyła.

Ujęcia z ulicy

2009-03-15T21:29:00.004+09:00

Zaczął się nowy semestr i jakiś taki zabiegany się stałem. Aparatu nie ruszam wcale. Nawet nie mam czasu, że wyczyść kartę ze zdjęć. Zabrałem się za to częściowo dzisiaj. Poniżej parę fotek, które znalazłem z ostatniego miesiąca.

Prawie jak w Rio

2009-03-06T00:07:00.000+09:00

Rio de Janeiro Brazylia (fot. PAP/ belobrasil.ch)

Seul Korea Południowa

Z koreańskiej prasy

2009-03-04T00:37:00.001+09:00

Po 30 latach dyskusji plan by wybudować podwodny tunel łączący Koreę z Japonią zaczyna nabierać kształtów. Grupa naukowa z obu krajów zgodziła się na spotkaniu 8 stycznia stworzyć komisję, która opracuje dokładne plany.
Trasa jest wciąż opracowywana, ale prawie pewne jest, że początek swój będzie miała w Karatsu, w mieście w prefekturze Saga w północno-zachodniej Japonii. Koreańska część najprawdopodobniej będzie zaczynać się na wyspie Geoje. Japończycy uważają wyspę Goeje za najlepszą opcję, ze względów technicznych. Jeśli Karatsu i Geogje zostaną połączone to podwodny tunel będzie się rozciągał na 209 km (z czego 145km pod wodą), stając się w ten sposób najdłuższym na świecie.
Źródło: The Chosun Ilbo

Południowokoreańska Komisja Prawdy i Pojednania (KPP) ogłosiła w poniedziałek, że potwierdziła, iż pomiędzy lipcem a sierpniem 1950 roku co najmniej 3,400 cywili i więźniów przetrzymywanych w więzieniach na terenie Busan, Masan i Jinju, zostało legalnie zamordowanych przez żołnierzy i policję. Jest to pierwszy przypadek, kiedy państwowa instytucja oficjalnie potwierdziła podejrzenia, że wojskowi oficerowie i policjanci wycofując się natychmiast po wybuch wojny koreańskiej na południe półwyspu, byli zaangażowani w masowe zabójstwa więźniów.
Ofiary zostały zabrane z więzień, w których ich przetrzymywano zaraz jak tylko wybuchła wojna pod pretekstem przeniesienia do innych ośrodków karnych. Część zginęła od strzałów w głowę, a część utopiono w morzu.
Co najmniej 1500 zamordowanych należało do tzw. Ligi Bodo (Sojuszu Narodowego Przewodnictwa), których podejrzewano o możliwość współpracy z Północą.

Dowództwo Połączonych Sił i Północnokoreańska Armia spotkały się pierwszy raz od sześciu i pół roku, ale spotkanie zakończyło się po pół godzinie, bez żadnych rezultatów po tym jak zaledwie obie strony przedstawiły swoje stanowiska.
W czasie rozmów przeprowadzonych o 10 rani w poniedziałek w Panmundżomie, Korea Północna domagała się wstrzymania wspólnych ćwiczeń wojskowych Korei Południowej i Stanów Zjednoczonych, mających się odbyć pomiędzy 9 a 20 Marca. Strona północnokoreańska nazwała ćwiczenia „przygotowaniami do inwazji na Północ, które tylko zaostrzą stosunki pomiędzy obiema Koreami”. Ostrzegli również, że jeśli prowokacje ze strony amerykańskiej armii w strefie zdemilitaryzowanej będą dalej kontynuowane, to zostanę poczynione „środki zaradcze”.

Źródło: hani

Studenckie życie

2009-03-01T20:05:00.003+09:00

Od jutra znowu zajęcia. Prawie trzymiesięczne wakacje dobiegły końca. Akademik, który świecił pustkami na nowo wypełnił się ludźmi. Od czwartku wprowadzają się do niego studenci. Każdego dnia od wczesnych godzin aż do północy słychać jak po dziedzińcu ktoś ciągnie duży kosz na kółkach z supermarketu ze swoimi rzeczami. Zadziwia mnie to co przywożą ze sobą koreańscy studenci: telewizory, lodówki, kuchenki gazowe, a niektórzy nawet malutkie pralki. Chociaż najdziwniejszą rzeczą jaką do tej pory widziałem to była lodówka na kimchi. Nie chciałbym mieszkać z tym kimś w pokoju.

Wprowadzają się głównie nowi studenci, tzw. pierwszaki. Przyjeżdżają z całymi swymi rodzinami. Mama z tatą uśmiechają się od ucha do ucha zadowoleni, że ich syn czy córka dostali się na studia, pomagając przy tym we wnoszeniu różnych pudeł. Ale tak naprawdę jest to pretekst tylko, by móc zwiedzić akademik, gdzie przez kolejne 4 miesiące będzie mieszkać ich pociecha. Okazuje się, że taka wyprawa to nie lada gratka i wielkie wydarzenie w rodzinie, bo oprócz rodziców przyjeżdża też całe rodzeństwo, a nawet dziadkowie.

Koreańskie akademiki nie są koedukacyjne. Przeważnie są albo dwa osobne akademiki, jeden dla kobiet, drugi dla mężczyzn, bądź też są oddzielne skrzydła z osobnymi wejściami dla każdej płci, bądź też część pięter zajmują chłopcy, a część dziewczęta i na każde piętra prowadzi inna specjalne winda przeznaczona tylko dla właściwych mieszkańców. W odróżnieniu od np. polskich domów studenckich, nie ma tutaj żadnych imprez. Wszędzie są kamery, które gdyby nagrały coś co jest uważane za niepożądane skończyłoby się eksmisją danego studenta. W wielu akademikach wprowadzona jest również godzina policyjna. Jeśli ktoś nie wróci do północy, to będzie musiał spać na zewnątrz, a jego nieobecność zostanie odnotowana i wiadomość o tym przekazana jego lub jej rodzicom. Jeśli ktoś zamierza spać poza akademikiem to musi z wyprzedzeniem o tym poinformować administrację. Przeważnie odbywa się to za pomocą internetu. Jednakże rodzice także mają dostęp do tej strony i mogą nie zezwolić na to by ich syn czy córka włóczyli się gdzieś po nocach. A co stanie się jeśli ktoś spędzi noc nielegalnie poza murami domu studenckiego? Dostanie punkty karne. Jeśli zbierze się ich odpowiednią ilość to jest się wyrzuconym z akademika. Na szczęście u mnie, prawdopodobnie ze względu na dużą ilość obcokrajowców, nie ma ani godziny policyjnej, ani systemu przepustek.

W buddyjskich klimatach

2009-02-23T00:30:00.000+09:00

Na zakupach

2009-02-21T22:24:00.000+09:00

Dzisiaj coś bardziej przyziemnego – zwyczajny spacer po zwyczajnych centrach handlowych. Zwykle unikam takich miejsc ze względu na tłok jaki tam panuje, wysokich cen i dlatego, że nie kręci mnie oglądanie wystaw z ciuchami, a tych jest najwięcej w tego typu miejscach (zaraz po kosmetykach).

Momenty uchwycone w ruchu

2009-02-19T00:20:00.000+09:00

Mamo, ja chcę do skansenu

2009-02-17T01:15:00.000+09:00

W weekendy Koreańczycy przestają być pracoholikami, zostawiają swoją rodzinę zwaną firmą na jeden dzień lub dwa i poświęcają się tej drugiej rodzinie, bardziej rzeczywistej. Ale co zrobić z dziećmi? Jak zrekompensować im pięciodniowy brak jednego z rodziców? Najlepiej zabrać je do muzeum, na zwiedzanie, albo skansenu. Niech przy okazji poznają swoją kulturę i historię.

Ile dokładnie Koreańczyków tak postępuje nie wiem dokładnie, ale na pewno jest ich dość sporo. Weekendowe obserwacje w skansenie zdają się to potwierdzać.

Pałacowych klimatów ciąg dalszy

2009-02-16T00:37:00.000+09:00

Jeszcze parę fotek z tego tygodnia. Niezbyt mi przypadły do gustu za pierwszym razem, ale coś nie pozwoliło mi jednak ich skasować…

Uśmiech do kamery proszę

2009-02-14T00:42:00.000+09:00

Turystycznie

2009-02-10T00:24:00.003+09:00

Znowu przyszło mi wcielić się w rolę przewodnika po Korei. Choć to już nie pierwszy mój raz w tej roli, to zawsze na początku napotykam na jakieś problemy. Tym razem była to (po raz wtóry zresztą) pogoda. Otóż Hwangsa (황사 黃砂) – piaski znad pustyni Gobi - dotarła w tym roku wcześniej do Korei. Całe niebo przesłonięte, nad rzeką nie widać drugiego brzegu, klimat trochę jak z „Mgły” Stephena Kinga. Dla zdjęć jednak taki brak światła to coś okropnego. A na dodatek aparat w paru miejscach pokrył mi się żółtym kurzem.

Wsiąść do pociągu, byle jakiego...

2009-01-29T01:03:00.000+09:00

Święta, święta i…

2009-01-27T21:38:00.002+09:00

Wszyscy wiedzą, że od wczoraj mamy Nowy Rok według kalendarza księżycowego. Nie wszyscy jednak wiedzą jak wygląda samo celebrowanie tego święta w Korei. Przygotowania zaczynają się na długo przed noworocznym porankiem. Praktycznie od początku roku według kalendarza słonecznego, w sklepach trwa istny szał zakupów, którego apogeum oczywiście ma miejsce na parę dni przed. Jest to raczej święto mężczyzn i dzieci, gdyż kobiety muszą zająć się gotowaniem i usługiwaniem rodzinie, która zjeżdża się z całego kraju do rodzinnej miejscowości do domu rodziców męża.

W noworoczny poranek przygotowuje się w specjalnym miejscu stół, na którym ustawia się potrawy dla zmarłych przodków. Ustawienie każdej miseczki, oraz ilość jedzenia jest ściśle określona. Nie można niczego zmieniać.

Czasami przyozdabia się dom w chińskie ideogramy oznaczające szczęście, jak np. 福 (복 bok), albo inne symbole jak parawany z malowidłami żurawi – oznaczającymi długie życie.

Główną potrawą tego dnia jest ttokkuk (떡국). Nazwa oznacza „zupę z ttokiem”. Ttok to długi makaron ryżowy pokrojony w cienkie plastry, który ma znaczenie symboliczne – oznacza długowieczność.

Po śniadaniu i złożeniu podziękowań przodkom, przychodzi kolej na pozdrowienie żyjących, najstarszych członków rodziny – najczęściej dziadków. Przeważnie sebae (세배, 歲拜)– noworoczny pokłon, składają dzieci, które na tę okazję, specjalnie ubierają się w hanbok (한복, 韓服), ale tradycyjnie powinni go składać wszyscy członkowie rodziny. Sam ukłon nie jest prosty i różni się w zależności od płci. Mężczyźni składają razem dłonie na wysokości głowy, klękają trzymając cały czas złączone dłonie. Te kładą na podłodze i dotykają ich czołem. Kobiety natomiast kucają zamiast klękać, ale cała reszta wygląda tak samo – ręce złączone kładą na podłodze. Po ukłonie dziadkowie dają pieniądze tzw. sebaetton (세뱃돈) w czerwonych kopertach, lub małe podarunki.

Jak już napisałem na początku, Nowy Rok to głównie święto dla dzieci, dlatego też tradycyjnie tego dnia nie może zabraknąć wielu gier i zabaw przeznaczonych dla najmłodszych. Jedną z nich jest yut (윷). Zasady podobne są do naszego „chińczyka”, z tą różnicą, że zamiast kostki używa się czterech półokrągłych patyczków. W zależności od tego jak one upadną na podłogę, tyle graczowi przysługuje ruchów na planszy. Inną tradycyjną zabawą są walki latawców (연싸움). Polega ona na tym by przeciąć linkę drugiego latawca.

Lotte World

2009-01-26T00:08:00.000+09:00

W powieściach bajkowy świat zawsze jest ukryty i żeby go zobaczyć, trzeba wejść do króliczej nory, zamknąć się w szafie, albo wziąć odpowiednią pigułkę. W rzeczywistości jest jednak prostszy sposób – wystarczy pojechać do parku rozrywki. Zaraz jak tylko przekroczymy drzwi, znowu możemy poczuć się jak dzieci. Różne huśtawki, karuzele, kolejki górskie, defilady, pokazy… a wszystko to podane w kolorowej oprawie. Obsługa nosi kolorowe czapeczki, albo przepaski ze śmiesznymi uszami królika i machają do każdego, kogo spotkają, uśmiechając się od ucha do ucha.

Szczęśliwej krówki

2009-01-25T23:20:00.000+09:00

No i po raz drugi przyszło mi obchodzić Nowy Rok, tym razem nie jest to 2009, lecz Rok Krowy. Dla niewtajemniczonych wyjaśniam: chodzi o kalendarz księżycowy, a krówka, to coś w rodzaju naszych znaków zodiaku. Chińczycy dokonali kiedyś podziału na 12 części, a każdą z nich przypisali innemu zwierzęciu: myszy, krowie, tygrysowi, świni, smokowi, etc. I tak oto co dwanaście lat cykl się powtarza. Dlatego też na przykład w latach 1985, 1997 i 2009 był właśnie Rok Krowy.

Wszystkim czytelnikom życzę wszystkiego najlepszego w Nowym Roku
새해 복 많이 받으세요 muuuu

Zima znowu zaskoczyła

2009-01-25T01:08:00.004+09:00

„Szur, szur” – słyszę rano bliżej niezidentyfikowane dźwięki. Źródło ich zdaje się być za oknem. Zaspany zwlekam się z łóżka, by zobaczyć sprawcę mojego brutalnego przebudzenia. Odsłaniam żaluzję, a tam dozorca akademika miotłą odgarnia śnieg i to nie jakiś tam śnieżek, jaki do tej pory padał, lecz prawdziwe, grube warstwy białego śniegu. Szarość pustego kampusu nabrała nareszcie życia.

Ale śnieg ma też swoje złe strony – zwiększyła się ilość wypadków na drogach, a jest to chyba najgorszy okres jaki sobie można wyobrazić dla koreańskich kierowców, bo duża ilość mieszkańców stolicy w tym czasie jedzie do swoich rodzinnych miejscowości, by spędzić tam Nowy Rok według kalendarza księżycowego. Jeśli w Polsce narzeka się na drogowców, to trzeba przyjechać do Korei. Tutaj dróg się nie czyści ze śniegu, no chyba, że spadnie go naprawdę duża ilość to wtedy wkraczają koparki i profesjonalne odśnieżarki. Mówię tu o drogach miejskich, bo przypuszczam, że o autostrady i drogi krajowe dba się lepiej. Sam dzisiaj widziałem, że na tych ulicach w Suwon, gdzie panuje duży ruch (czyli na drogach wyjazdowych z miasta) widać było czarny asfalt, a tam gdzie ruch był mały (czyli drogi prowadzące do miasta), leżał śnieg. Byłem też świadkiem jak parę samochodów wykonywało efektowne poślizgi, które co najmniej w jednym przypadku zakończyły się stłuczką.

Znad książek

2009-01-23T02:43:00.001+09:00

Ostatnio moje życie w Korei ogranicza się do poruszania po prostej drodze między bibliotekę uniwersytecką, studencką stołówką i moim pokojem. Zajęty jestem pisaniem. Co prawda jeszcze nie nowej książki, ale zawsze. Pisanie pochłania. Tak bardzo, że nie zauważyłem nawet jakie pustki panują na kampusie. Wszyscy chińscy studenci wyjechali do domów na Nowy Chiński Rok, większość koreańskich studentów wyjechało do domów na Koreański Nowy Rok, większość japońskich studentów wyjechało… jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia.

Święta planuję spędzić w stolicy, odwrotnie niż większość koreańskiego społeczeństwa. Mam nadzieję wziąć ze sobą w końcu aparat i na parę dni zapomnieć o gramatyce, morfemach i sufiksach…

Nocna panorama

2009-01-12T00:42:00.000+09:00

Nocna panorama Seulu z 10 piętra klatki schodów przeciwpożarowych

A z drugiej strony ogromny szyld Mega TV.

Sentimental journey

2009-01-10T22:54:00.000+09:00

Miałem pół godziny, żeby dotrzeć z punktu A do punktu B. Zamiast jednak wybrać krótszą drogę, postanowiłem przejść się trasą, którą parokrotnie pokonywałem dwa lata temu wraz z Krzywhoo, gdy robiliśmy wspólnie nocne zdjęcia. Byłem ciekaw czy uda mi się odtworzyć te same ujęcia i zobaczyć jakie, i czy w ogóle zaszły jakiekolwiek zmiany.

Busan wieczorową porą

2009-01-07T22:53:00.000+09:00

Robiąc porządek na dysku znalazłem parę nocnych ujęć z wypadu do Busan.

Odrobina rozrywki

2009-01-06T22:51:00.003+09:00

Już niedługo minie tydzień nowego roku, a ja jeszcze żadnych zmian nie zauważyłem. Pewnie dlatego, że są wakacje. Okolica jak i sam kampus przypominają miasto duchów. Stąd też brak nowych postów – nie ma o czym pisać, a o zdjęciach nie mówiąc. Na szczęście czasami uda mi kogoś spotkać i wyjść na miasto.

Na balkonie

2009-01-03T18:10:00.001+09:00

Co można ujrzeć mieszkając na 19 piętrze?

Sylwester

2009-01-02T13:11:00.000+09:00

Komiksowa Korea

2008-12-28T22:38:00.002+09:00

A co by było, gdyby się okazało, że Matrix jednak istnieje i wszystko dookoła było tylko czyjąś opowieścią?

Świąteczny Seul cz.2

2008-12-27T00:03:00.000+09:00

Dziś znowu prawie cały dzień przyszło mi w Seulu. Postanowiłem przy okazji zobaczyć to czego nie udało mi się wczoraj. Niestety było tak zimno, że ledwo co mogłem utrzymać aparat w dłoniach. Poniżej jedyne nieporuszone fotki.

Świąteczny Seul

2008-12-26T01:12:00.003+09:00

Na prowincji cisza, gdyby nie wiadomości nawet bym nie widział, że mamy święta. Żadnych ozdób, choinek, mikołajów na ulicach. Co innego w Seulu, rozświetlonym tysiącami lampek i różnego rodzaju światełek. Nawet niektóre autobusy przyozdobione są w świąteczne ozdoby, a kierowcy ubrani w czerwone czapeczki.

Bus ride

2008-12-24T18:16:00.000+09:00

Semestr zakończony, przede mną dłuuuugie wakacje, ale tak się złożyło, że zamiast jeździć i zwiedzać przyszło mi siedzieć w bibliotece. Czasem jednak wybiorę się gdzieś na przejażdżkę autobusem. Jakoś nie zwracałem na to wcześniej uwagi, ale podróżowanie tym środkiem komunikacji, przynajmniej na prowincji, może być czasem trudne dla osoby nie znającej koreańskiego. W przeciwieństwie do metra, komunikaty o następnym przystanku są podawane tylko w jednym języku.

Spotkanie (przed)wigilijne

2008-12-22T04:24:00.003+09:00

Portrety

2008-12-15T01:13:00.000+09:00

Wieczór z koreańskim Travoltą

2008-12-13T22:33:00.000+09:00

Na studiach zaczął się czas egzaminów, niedługo koniec semestru. Niebawem też koniec roku. Jakoś mi się tak na wspominki zebrało. 2008 rok zaczął się muzycznie – pamiętam jak wygodnie przed telewizorem w domu oglądałem „Grease” z Johnem Travoltą. Kto by pomyślał, że ten sam rok zakończę w podobny sposób. Zaproszono mnie na musical, który powstał właśnie na podstawie tego filmu. Jakże różne były warunki w jakich oglądałem obie wersje. Pierwszą na fotelu z kubkiem ciepłej kawy, drugą gdzieś na końcu sali, na siedzeniu, w które bez przerwy kopało małe dziecko, bo matce powiedzieli, iż jest to dobre przedstawienie dla najmłodszych. Nikt nie poinformował jej jednak o tym, że dwie i pół godziny to może być za długo dla pięciolatka. Koreańczyk siedzący przede mną próbował przez pierwsze pół godziny objąć ramieniem swoją dziewczynę, lecz ta się nie chciała na to zgodzić, więc bez przerwy wymachiwał mi rękę przed oczyma. Niedaleko jakiś starszy jegomość zdjął buty, bo go najwidoczniej stopy rozbolały. Niestety nie wziął dodatkowych czystych skarpetek, przez co musiałem wąchać niezbyt przyjemne zapachy.

Na szczęście świetna muzyka i dobra gra aktorów wynagrodziła mi wszystkie niedogodności tego wieczoru.

Nie przekwitły kwiat

2008-12-09T21:29:00.001+09:00

Na każdym kroku atakują mnie dźwięki koreańskiej muzyki i to przeważnie „największe” i „najmodniejsze” hity na rynku. Swego czasu był szał Big Bang i ich słynne już „I’m so sorry but I love you”, a teraz niepodzielnie rządzą Wonder Girls z „Nobody”. Jakież więc było moje zdziwienie gdy wszedłem wczoraj wieczorem do całodobowego i słyszę solo na gitarze elektrycznej i mocny kobiecy głos. Staram się wsłuchać w słowa piosenki i po czasie dociera do mnie, że to 마야 (Maya). Artystka lubi sięgać do własnej kultury i historii. Bodajże najbardziej znanej jej utwór to 진달래 꽃 (Azalie) na podstawie wiersza Kim So Wola z początków XX wieku. Kawałek zaś jaki leciał w sklepie to przeróbka piosenki Kim Su Choela – znanego piosenkarza z lat 70-80. Ciekawa jednak jest nowa interpretacja samego utworu. Gdyż Su Choel śpiewał, jak zresztą większość piosenkarzy, o miłości. Maya natomiast zadedykowała go wszystkim tym, którzy walczyli za wolność Korei i zginęli w czasie okupacji japońskiej. Teledysk zaś nakręcono więzieniu Seodaemun.

I jeszczę trochę...

2008-12-06T14:46:00.000+09:00

To już ostatnia seria zdjęć z wycieczki do Busan. W większości fotki, które odrzuciłem za pierwszym razem.

W porcie te same kutry stoją dosłownie w tym samym miejscu co przed rokiem

Pociąg widmo

Słynny most w Busan i Dwie Wieże

Toaleta za zakrętem

Stary znajomy Szczęki

Plaża mi się marzy

2008-12-04T09:58:00.000+09:00

Uliczki w Busan

2008-12-02T14:52:00.001+09:00

Stuprocentowej pewności nie mam, ale czy to nie tu kręcili „Hi Dharma 2”?

Weekend podróżnika

2008-12-01T11:27:00.005+09:00

Tak się złożyło, że zostałem poproszony, aby robić za przewodnika. Zadanie na pierwszy rzut oka wydawało się proste – pokazać jak najwięcej w dwa dni. Pogoda niestety nie była skłonna z nami współpracować na początku, ale co tam. Dla chcącego nic trudnego. Na pierwszy rzut poszło Gyoengju.

Kyung Hee University – nabór 2009

2008-11-28T15:25:00.001+09:00

Poproszony zostałem o zamieszczenie informacji dotyczącej naboru na semestr wiosenny na Kyung Hee University w Korei. Oferta ta jest skierowana do wszystkich obcokrajowców nie posiadających koreańskiego obywatelstwa, a chcących studiować w Korei. Jest to tzw. Undergraduate Admission, czyli nabór na studia licencjackie. Podanie (do pobrania ze strony) należy wysłać do 24 grudnia (piątek) 2008 roku poprzez internet bądź osobiście.

Oferta obejmuje wszystkie kierunki studiów (w tym nie tylko koreanistykę). Znajomość koreańskiego nie jest wymagana. W zależności jednak od wybranego przez nas kierunku osoby nie posługujące się językiem koreańskim na wymaganym poziomie mogą być poproszone o spełnienie dodatkowych warunków – w czasie pierwszego semestru uczęszczanie na obowiązkowe lekcje języka koreańskiego 4 godziny dziennie przez 14 tygodni, oraz na dwa przedmioty wskazane przez uniwersytet.

Studia na Kyung Hee University są płatne (informacje o opłatach tutaj) , ale dla najlepszych kandydatów przewidziane stypendia

Szczegółowe informacje oraz wykaz dostępnych kierunków, plus wykaz wymaganych dokumentów można znaleźć na stronie uniwersytetu http://www.khu.edu

Z koreańskiej prasy

2008-11-27T23:11:00.000+09:00

Soju, tradycyjny koreański napój alkoholowy ma swoje własne hasło w Merriam-Webster’s Collefiate Dictionary. Znalazł się tam wraz z około setką nowych słów, które stały się częścią codziennego języka Amerykanów. Słownik określa soju jako „koreańską wódkę destylowaną z ryżu”.

Cena ziemi na wyspach Dokdo wciąż rośnie i wynosi 777.3 miliona wonów (US$1=W926), co jest wzrostem o 5.36 procent w porównaniu z rokiem ubiegłym, podał w poniedziałek samorząd okręgu Ulleung. Powierzchnia 91 skał wchodzących w skład grupy wysp Dokdo wynosi 187,551 metrów kwadratowych i jest własnością rządu. Cena wzrasta od 2000 roku, kiedy to po raz pierwszy przeprowadzono wycenę wartości ziemi w tym rejonie. W porównaniu z 2005 rokiem cena wzrosła z 272.9 miliona wonów. Okręg Ulleung twierdzi, że cena to tylko liczby, a prawdziwa wartość Dokdo jest nie do wycenienia, gdy weźmie się pod uwagę warunki historyczne, kulturowe i geograficzne.

Wartość całej Korei Południowej w zeszłym roku, w ramach ceny ziemi, jest 2.3 raza większa niż Kanady i 1.4 raza niż Australii. Narodowe Biuro Statystyk podało w swoim raporcie wypuszczonym w środę, że całkowita wartość koreańskiej ziemi wyniosła 3,325 trylion wonów pod koniec 2007 roku, wzrastając tym samym o 272 tryliona wonów (8.9 procent) w porównaniu z poprzednim rokiem.
W przeliczeniu na dolary amerykańskie daje to około 3,578 bilionów, o wiele więcej niż wartość Kanady (1,558 bilion dolarów) będącej 100 razy większej, czy Australii (2,639 biliony) 78 razy większej. Innymi słowy sprzedając Koreę, można by było kupić kraj dwa razy większy od Kanady.

Źródłó: The Chosun Ilbo

Harley mój

2008-11-25T17:49:00.000+09:00

Kiedy siędzę na maszynie totalny czuję luz

Włączam silnik, daję kopa, za mną tylko kurz.

To wspaniała jest maszyna choć ma czterdzieści lat.

Stary mój też ją dosiadał,

To samo czul mój starszy brat.

Na obiedzie u Wuja Sama

2008-11-23T21:23:00.001+09:00

Koreańczycy żeby jechać do Stanów nie potrzebują od zeszłego tygodnia wizy. Postanowiłem, że nie będę gorszy i też się tam wybiorę bez wizy. Jako iż nie stać mnie na bilet, aby lecieć za Ocean Spokojny, pojechałem do jednej z baz amerykańskich na półwyspie. Przy bramie rejestracja, zostawiasz jeden dokument, a dostajesz przepustkę. Nie wystarczy jednak tylko się uśmiechnąć. Ktoś musi za ciebie poświadczyć. Krótkie pouczenie: nie oddalać się nawet o krok od swojego opiekuna, nie robić zdjęć obiektom wojskowym, nie wychodzić poza wyznaczony obszar – złamanie tego ostatniego zakazu może skończyć się w najlepszym wypadku aresztowaniem…

Dalej jedziemy samochodem, aż do punktu kontrolnego. Strażnik sprawdza przepustki, specjalnym urządzeniem przypominającym lasery z supermarketów potwierdza, że nasz wóz może poruszać się po bazie. – OK, Sir. You may enter. Slalomem omijamy betonowe bloki, metalowy pas, pod którym ukryta jest kolczatka, bunkier z wycelowanym w naszą stronę karabinem maszynowym. Po chwili już jesteśmy na terytorium Stanów Zjednoczonych – w małym miasteczku, liczącym prawie cztery tysiące osób. Zamiast malutkich Hyundai po ulicach jeżdżą ogromne pick-upy marki Dodge, bądź wojskowe Hammery. Nikt nie łamie przepisów, nie ma pędzących dostarczycieli na skuterkach. Przekroczenie prędkości, bądź niewłaściwe zaparkowanie nie jest karane mandatem pieniężnym, lecz punktami. Jeśli uzbierasz ich dostateczną ilość to stracisz prawo do poruszania się pojazdem po bazie. Zważając na rozmiary tego miejsca, z pewnością nie jest to nic miłego.

Miasteczko jest praktycznie samowystarczalne – własny szpital, szkoła podstawowa, średnia, a nawet uniwersytet, poczta, centrum handlowe, kaplica. W tym ostatnim miejscu odbywają się obrzędy niemalże wszystkich religii. Każda ma wyznaczony czas, na który np. wynoszone są obrazy Maryi i krucyfiksy, a wnoszona jest Tora. Jak informuje mnie mój przewodnik i opiekun. Do lutego tego roku odbywały się również obrzędy czarownic.

Do centrum handlowego można wejść, zjeść w fast-foodzie, kupić coś w butikach. Tutaj płaci się walutą amerykańską, a nie wonami. Do samego jednak super marketu wstęp mają tylko obywatele amerykańscy, żeby „przypadkiem nie kwitł nielegalny handel poza bazą” – tłumaczy przewodnik. Na chwilę przerywa rozmowę, podobnie jak wszyscy inni ludzie dookoła: właśnie staruje odrzutowiec. Dopiero gdy huk silników mija powracamy do naszej konwersacji.

Głosuj na listę numer 3

2008-11-21T23:22:00.002+09:00

Na uniwerku wybory do samorządu studenckiego i to jeszcze jakie. Kandydaci chodzą po salach wykładowych przedstawiając swoje programy, ubrani w garnitury, bądź też specjalne kurtki ze swoim nazwiskiem i numerem na liście!! Przed budynkami akademickim zbierane są podpisy, organizowane są wiece z darmową kawą i ciastkami. Niektórzy studenci poprzyklejali sobie nawet ogromne, różowe serduszka na plecach ze swoimi nazwiskami. Chodniki dosłownie zostały zaklejone plakatami wyborczymi, ale w ciągu ostatnich dwóch z powodu ciągłych deszczu zostały po nich tylko kawałki. Kampania bardzo przypomina to co niedawno widzieliśmy w Stanach Zjednoczonych, tak bynajmniej twierdzą media, które zawitały na nasz kampus.

Niestety zawsze zapominam wziąć ze sobą aparatu, aby uwiecznić całe to wydarzenie. Dziś, prawdopodobnie z powodu niskiej temperatury, nie było żadnych happeningów. Jedynie na swoim biurku zastałem stosy ulotek i parę plakatów na korytarzach. No coż, wybory odbędę się dopiero w przyszłym tygodniu, więc może jeszcze coś „ustrzelę”.

Chłopaki zapewniają: „Jak wygramy znajdziemy osobną salę dla studentów z zagranicy, aby poczuli się jak w domu”. Jakaś segregacja się pytam?

Te dziewczyny twierdzą, że wiedzą „What Women Want” – ich program jest kierowany głównie do studentek.

W rankingach (przeprowadzonych wśród żeńskiej części naszego wydziału) przoduje ta para Lee Jong Min i Kim Hyong Soeb

Niedzielne grillowanie

2008-11-16T21:29:00.002+09:00

Weekend zaczął się fatalnie, ciągle lało. Niedzielny wypad poza miasto na amerykańskiego grilla stał pod znakiem zapytania. Na szczęście jednak utrzymująca się od rana mgła, rozpłynęła się po południu na dobre i można było rozkoszować się nareszcie nie-koreańskim jedzeniem.

Niestety powrót nie był już tak radosny, dwie godziny w korkach, ze średnią prędkością 5km/h.

Somewhere In Korea na papierze

2008-11-12T23:49:00.002+09:00

Stało się. Napisałem książkę, która powinna być dobrym dopełnieniem do zdjęć zamieszczanych na tej stronie. 12 rozdziałów na ponad 300 stronach, uzupełnionych kilkunastoma kolorowymi fotografiami. Zamówienia można składać przez maila. Cena 35PLN (plus koszty wysyłki).

Pe Pe Ro Day

2008-11-11T13:49:00.001+09:00

W Polsce 11 listopada to Święto Niepodległości, a w Korei tego dnia jest Pe Pe Ro Day. Kiedyś było to tzw. Święto Gimnazjalistek, które kupowały swoje ulubione słodycze (owe Pe Pe Ro przypominające nasze paluszki zalane czekoladą) i obdarowywały nimi swoje koleżanki, a co odważniejsze swoje sympatie. Obecnie jest kolejne święto zakochanych, taka szósta czy siódma wariacja Walentynek. Od tygodnia we wszystkich sklepach można było zaopatrzyć się w słodycze, a dziś od rana wszystkie studentki na kampusie biegają z ogromnymi pudełkami ułożonymi w kształt serca.

A tutaj przegląd piosenek puszczanych w telewizji koreańskiej, przypominających o tym jakże ważnym święcie.

Zabójcza czwórka

2008-11-09T23:06:00.000+09:00

Tak jak i w innych kręgach kulturowych, również na Dalekim Wschodzie istnieje magia liczb. Jedne uważano za szczęśliwe, inne za sprowadzające nieszczęście. W Korei do liczb nieszczęśliwych zalicza się „cztery”, ponieważ wymowa jej po koreańsku – „sa” – jest taka sama jak ideogramu oznaczającego śmierć. Stosunek do tej liczby jest taki, jak u nas do trzynastki. Czasem nawet omija się tę cyfrę w oznakowaniu numerów hotelowych, albo pięter.

Bezsenna noc w Seulu

2008-11-08T15:30:00.002+09:00

Odkąd zarekwirowano mi statyw na lotnisku w Warszawie, rzekomo mógł on posłużyć za narzędzie do sterroryzowania załogi, nawet nie próbuję wychodzić nocą na miasto z aparatem. Poniższe zdjęcie zrobiłem czekając na pierwszy autobus, który zabrałby mnie z powrotem do Suwon. Co ciekawe, na koreańskich rozkładach jazdy podaje się tylko pierwszą i ostatnią godzinę odjazdu. Najzabawniejsze jest to, że odnosi się to jedynie do stacji początkowej, a nie każdego poszczególnego przystanku. Tak więc dla informacji, pierwszy autobus do Suwon odjeżdża z centrum Seulu o 6:20, a nie o 5:10 jak jest napisane na rozkładzie jazdy.

W jesiennym klimacie

2008-11-02T13:59:00.000+09:00

Pogoda przez ostatnie dni była nienajlepsza, zimno i do tego często padało. Może i to dobrze, przez egzaminy połówkowe i tak nie było czasu na wychodzenie poza kampus. W weekend na szczęście, słońce dopisało i wypad poza miasto był najbardziej udany.

Praca dla studentek

2008-10-31T00:48:00.000+09:00

W pobliżu akademika natknąłem się na przedziwne ulotki głoszące „nabór do pracy dorywczej”. Czyżby jednak w Korei studentki też dorabiały udzielaniem „korepetycji”?

Po sztukę do parku

2008-10-29T00:08:00.000+09:00

Weekendowe wspomnienia

2008-10-27T00:24:00.002+09:00

Dmij ile sił w płucach

2008-10-26T01:43:00.000+09:00

Kierując się dewizą – tam gdzie tłum, tam na pewno coś się dzieje, całkiem przez przypadek natknąłem się na pokaz dziewczęcych orkiestr dętych.

Uliczne granie

2008-10-23T19:09:00.000+09:00

Koreańczycy uwielbiają różnego rodzaju festiwale, happeningi, koncerty itp. Wystarczy wyznaczyć odrobinę miejsca na jednej z ulic, najlepiej jak najbardziej ruchliwej, żeby widownia dopisała i voila, każdy może się bawić.

A1 „Dokdo Korean Land” Team

2008-10-22T00:12:00.002+09:00

Przeglądając poranną prasę natknąłem się na wzmiankę o koreańskim zespole startującym w wyścigach A1 – taka mniejsza i wolniejsza Formuła 1. Jest to pierwszy sezon, w którym występują Koreańczycy. Co ciekawe, są to wyścigi narodów, a nie jedynie poszczególnych zawodników. Każdy team ma tylko jednego zawodnika, który musi być obywatelem danego kraju. Wracając jednak do A1 Korea Team. To co mnie zainteresowało, to nie osiągi zespołu, a nie jego kierowcy Hwang Jin-Woo, który dojeżdża przeważnie na 10 albo i dalszej pozycji. Zaintrygowały mnie napisy na samochodzie, głoszące „Dokdo to koreańska ziemia”.

Zdjęcia: Yonhap News

Angielska trudna jezyk

2008-10-20T18:08:00.001+09:00

Tego oto typu karteczki wisiały w całym akademiku na drzwiach studentów, którzy zalegają z opłatą.

I’d like to confirm the borading expenses of this semester pee should be paid by 24th Oct.
The whole amounts fram September to December(4 month) is…

Ja już nic nie mówię o gramatyce, ale pisownię to mogliby sprawdzić w słowniku.

Pałac mój widzę ogromny

2008-10-19T19:22:00.001+09:00

No dobra, pałac w Suwon nie jest zbyt imponujący, ale mimo to jest, nie tylko Seul może się chwalić tego typu „atrakcjami”.

Na paradzie królewskiej

2008-10-18T17:45:00.000+09:00

Dostałem zaszczyt zasiąść w loży dla obcokrajowców – czytaj najdalej oddalone miejsce od sceny. Czekając na paradę były koncerty,

…pokaz taekwoondo…

…jedni czytali sobie chińskie bajki…

…jeszcze inni wyrwali się z bajki…

Parada w końcu się zaczęła…

…i przeszła.

Z koreańskiej prasy

2008-10-17T00:10:00.003+09:00

Won Jeong-hwa (35 lat) została skazana przez sąd rejonowy w Suwon na pięć lat więzienia za naruszenie prawa o bezpieczeństwie narodowym.
Won przybyła do Korei Południowej pięć lat temu podając się za uchodźca z Północy. Oskarżono ją o zbieranie informacji na temat południowokoreańskich instalacji wojskowych i przekazywanie ich północnokoreańskim agentom w Chinach.

Pomimo przedłużającego się impasu w sprawie zastrzelenia południowokoreańskiej obywatelki na plaży w Korei Północnej, północnokoreańskie miasto Kaesong przyciągnęło już 100 tysięcy turystów z południa - donosi firma zajmująca się organizowaniem wycieczek na północ.
Firma Hyundai Asan Corp. wchodząca w skład koncernu Hyundai od grudnia zeszłego roku organizuje wycieczki na do Kaesong, północnokoreańskiego miasta znajdującego się zaledwie 70 kilometrów od granicy rozdzielającej obie Koree. Codziennie około 370 osób odwiedza to miejsce.

Minister Spraw Zagranicznych Polski Radosław Sikorski, który 4 października przybył z trzydniową wizytą do Korei, powiedział, Polska chce by jej polityczne i ekonomiczne stosunki z Koreą Południową wkroczyły w „nowy etap”, wykorzystując podobieństwa pomiędzy oboma krajami.
Wskazał na fakt, że Polska i Korea Południowa są „zatrzasięnte pomiędzy potężniejszymi sąsiadami i nie są krajami specjalnie bogatymi w surowce naturalne”. „Oba narody żyją z handlu i własnych umiejętności. Uważam, że stwarza to okoliczności do wzajemnego zrozumienia, jak również do ekonomicznego rozwoju”.

„Wierzę, że Polska jest obiecującym i głównym centrum produkcyjnym zarówno dla japońskich jak i koreańskich firm” powiedział Minister.
Sikorski jest najwyższym polskim oficjelem, który odwiedził Koreę od czasu utworzenia nowego rządu roku temu i inauguracji nowego prezydenta na początku tego roku.

Źródłó: yonhap

Chłopaki z boiska

2008-10-16T00:02:00.000+09:00

Ostatnio dość często przechodzę obok uniwersyteckiego boiska i nie mogę się nadziwić, jaki tam panuje zawsze ruch. Trenują dosłownie wszyscy, piłkarze, rugbiści, bejsboliści, łucznicy, lekkoatleci i często w tym samym czasie. Na szczęście kampus posiada jeszcze dwa dodatkowe boisko, może nie tak ładne, ale wystarczające, aby każdy mógł sobie poćwiczyć.

Egzamin państwowy

2008-10-14T00:10:00.000+09:00

Czasem zastanawiam się, czy Koreańczycy w ogóle coś wiedzą na temat swojej kultury. Za każdym razem jak idę na jakiś pokaz kulturowy, przedstawienie, czy też koncert, zawsze oglądam ten sam obrazek. Piękna przyozdobiona scena, dookoła zaś rzędy plastikowych krzesełek, na których zasiadają sami dziadkowie, po bokach tłumy reporterów z aparatami i kamerami, oraz obcokrajowcy, stojący przeważnie z tyłu, nieśmiało robiący zdjęcia. Konferansjerzy muszą wytłumaczyć każdy szczegół, ich paplanina zdaje się nie mieć końca, aktorzy zaś nie zrobią nic dopóki ci pierwszy nie skończą. A ja się pytam na co? Obcokrajowcy i tak nic nie rozumieją, a Koreańczycy mogliby zajrzeć do podręczników historii jeśli nie wiedzą o co chodzi. Przedstawienia na pewno byłyby wtedy ciekawsze, bo przynajmniej bez niepotrzebnych przerw.

GP Korei

2008-10-13T04:11:00.000+09:00

Formuła 1 ma oficjalnie zawitać do Korei w 2010 roku, a już wykorzystywany jest ten fakt do promocji kraju. Ja jednak jakiegoś zainteresowania wyścigami wśród mieszkańców półwyspu nie zauważyłem. Nawet nie ma nigdzie bezpośredniej transmisji z innych GP, jedynie powtórki na dzień następny. Na szczęście Chińczycy pokazują nie tylko te dyscypliny, gdzie występują ich zawodnicy. Przyjemnie jest patrzeć jak nasz rodak staje na podium, zwłaszcza będąc na obczyźnie.

Hwaseong Festival

2008-10-12T11:52:00.003+09:00

Suwon się promuje i to jeszcze jak. Przez pięć dni w centrum miasta odbywał się festiwal, mający, przynajmniej według nazwy, pokazać wszystkim jakim wspaniałym zabytkiem jest forteca Hwaseong. Wspaniała czy też nie, postanowiłem skorzystać z oferty jaką władze miasta Suwon skierowały do obcokrajowców, a mianowicie całodniowa wycieczka po fortecy i udział w festiwalu. Wszystko za darmo, obfity posiłek, parę souvenirów.

Ostatnio nie mam zbyt czasu, nawet żeby przerzucić zdjęcia z aparatu. Kolejne fotki będę więc zamieszczał w ratach.

W sali wykładowej

2008-10-09T00:17:00.000+09:00

W tygodniu nauka, nauka i jeszcze raz, nauka. Wykłady jak i zajęcia chyba wszędzie na świecie wyglądają tak samo.

Na co większych salach umieszczono takie oto czytniki, w które należy włożyć legitymację studencką przed rozpoczęciem zajęć. Dzięki temu urządzeniu można odpowiadać na pytania, lub zarezerwować czas na zadanie własnego. Przypomina to trochę sposób głosowania z polskiego sejmu. Ciekawe czy studenci koreańscy też odpowiadają na „obie ręce”?

Taekwoondo

2008-10-06T19:18:00.001+09:00

Siedzę w temacie Korei ładnych parę lat, co najmniej pięć, a do tej pory nie zgłębiałem tematu , bądź co bądź, sportu narodowego jakim jest Taekwoondo. W sumie nie ma się co dziwić, na Olimpiadzie można zobaczyć formę „super soft”, aby przypadkiem zawodnicy nie połamali sobie paznokci, zaś pokazy jakie widziałem w Polsce… no cóż, judo i karate było bardziej emocjonujące. Muszę jednak zmienić zdanie po pokazie jaki miałem możliwość ostatnio zobaczyć w wykonaniu sekcji Taekwoondo uniwersytetu Kyung Hee – uproszczona wersja filmów z Jackim Chanem – skoki, obroty, wszędzie latają drzazgi, a całość przedstawiona z lekkim przymrużeniem oka i dużą dawką humoru.

Sekcja Taekwondo Kyung Hee posiada w swoich szeregach złotego medalistę z ostatnich Igrzysk w Pekinie, powód dumy całego Uniwersytetu.

Partyjka bilarda

2008-10-04T20:55:00.000+09:00

Foreigner's Day

2008-10-03T22:01:00.004+09:00

Dziś w Korei święto – rocznica założenia państwa przez mitycznego Danguna. Na naszym wydziale zaś z tej okazji zorganizowano „Dzień Obcokrajowca”, a żeby się nam nie nudziło. Były wykłady, lecz tym razem prowadzone przez studentów z różnych stron świata, wspólny posiłek całej koreanistyki, gry zespołowe i różnego rodzaju zabawy. Nie mogło oczywiście zabraknąć konkursu piosenki koreańskiej i tańców, będących główną atrakcją dzisiejszego dnia.

Somewhere in Korea w prasie

2008-10-02T09:33:00.000+09:00

Wczoraj zadebiutowałem na łamach prasy, na razie o zasięgu regionalnym, ale zawsze coś. Jeśli artykuły będą cieszyć się zainteresowaniem czytelników, to może nawet dostanę stałą rubrykę. A jaki temat? Oczywiście Korea. Zapraszam więc wszystkich tych, którym nie wystarczają same zdjęcia i pragną dowiedzieć się czegoś więcej.

Z koreańskiej prasy

2008-09-28T12:33:00.000+09:00

Podczas zakończonych już Igrzysk Olimpijskich w stolicy Kraju Środka, koreańscy sportowcy byli wygwizdywani przez chińskich kibiców za każdym razem jak tylko pojawili się na arenie. Zamiast tego dopingowano drużyny przeciwne, nawet jeśli były to Stany Zjednoczone, albo… Japonia. Według specjalistów upadła ostateczna Linia Maginota chińskiego nacjonalizmu – kibicuj każdemu tylko nie Japonii. Powodów dla takiego zachowania jest wiele, zaczynając od ukarania pro-chińskich demonstratorów przez rząd Korei w czasie przemarszu ze zniczem olimpijskim w Seulu. Oliwy do ognia dodały komentarze, jakie pojawiły się na koreańskich stronach, jakoby trzęsienie ziemi w Sichuan było karą od Boga.
Również bezpodstawne lub bardzo wątpliwe stwierdzenia jakoby w Korei istniały teorie o tym, że m.in. chińskie pismo, akupunktura, czy nawet chińska piękność Xi Shi miały swój rodowód na półwyspie, i były one rozprowadzone przez Internet na pewno nie poprawią stosunków między oboma krajami.

Po tym jak wcześniej wykryto melaminę w dwóch przekąskach - Misarang Custard z Haitai Confectionery i Milk Rusk z J&J International (importowane z Chin i Hong Kongu), Koreańska Agencja Rządowa do Spraw Jedzenia i Narkotyków (KFDA) podała 26 września, że trująca substancja znajduje się również w chińskiej śmietance do kawy - Vegetable Cream Powder F25. KFDA nałożyła zakaz na rozprowadzanie lub sprzedaż co najmniej 304 chińskich produktów.

Mongołowie oskarżają Koreańczyków o rozpowszechnianie seks turystyki w ich kraju. W 2002 w stolicy Mongolii, Ulan Bator otwarto pierwszy bar karaoke, którego właścicielem był obywatel Korei Południowej. Ilość tego typów miejsc wzrosła do 50.
Według ambasady koreańskiej w Mongolii „Seks turystyka podkopuje obraz Korei Południowej i jej obywateli”. Pod koniec 2007 na terenie Mongolii przebywało około 3 tysięcy Koreańczyków. W ostatnim roku liczba turystów wyniosła około 40 tysięcy.
Koreańskie Ministerstwo Równouprawnienia i Rodziny wprowadziło tzw. prawo paszportowe i jest teraz w stanie zabronić wydania lub odnowienia paszportu osobom, które były aresztowane za kupowanie seksu.

Źródło: hani

Show Time

2008-09-27T16:55:00.002+09:00

W okolicy uniwerku doszło do skandalicznego wybryku. W podziemnym przejściu ktoś wymalował ściany, oblepił zdjęciami drzwi do pomieszczenia technicznego, a następnie je zdewastował. Najgorsze jest jednak to, że zostawił po sobie śmieci w postaci paru puszek po napojach i opakowań po kimbabach. Jak podają media – sprawcy wciąż nie zatrzymano, gdyż w podziemiu nie ma systemu monitoringu jak na przykład na stacjach metra.

Śmieci leżały w tym samym miejscu jeszcze przez kilka dobrych dni i pewnie leżałyby dłużej, gdyby nie to, że przechodzący ludzie zaczęli traktować tunel jak kosz na śmieci. W Korei takowych nie ma, z obawy przed wykorzystaniem ich przez terrorystów jako miejsca na ukrycie w nich ewentualnej bomby.

Święta

2008-09-14T14:04:00.003+09:00

W Korei są teraz 3 dni wolnego, takie tutejsze święto zmarłych. Akademik opustoszał, zostali tylko obcokrajowcy. Okolica praktycznie wymarła – wszystkie lokale pozamykane. Żywimy się na kanapkach ze sklepów całodobowych, po coś pożywniejszego musimy jechać aż do centrum, tam też jakoś mniej tłoczno niż zwykle. Święta na koreańskiej prowincji nie są zbyt atrakcyjne.

Wspomnienia z weekendu

2008-09-07T22:41:00.004+09:00

Sobotni wieczór mile spędzony ze znajomymi. Najpierw kolacja, potem śpiewy i wygłupy w NoreaBangu.

Od jutra zaś znowu zajęcia…

Nocą w amfiteatrze

2008-09-03T22:56:00.001+09:00

W Korei praktycznie o każdej porze roku ciemno noc zapada już przed 19, a skoro zajęcia kończą się po piątej, to raczej trudno znaleźć dobre światło dla robienia zdjęć. Poniżej fajna miejscówka jaką niedawno odkryliśmy – amfiteatr Kyung Hee, w pobliżu małe jeziorko, prawie jak Rozarium na Cytadeli, tylko patroli policji brak.

Nudy

2008-09-01T19:25:00.000+09:00

1 września w Polsce to chyba najbardziej znienawidzony dzień przez uczniów. Na pocieszenie, w Korei na uniwersytetach semestr zimowy też zaczyna się właśnie dziś. Długo czekaliśmy na ten dzień: pierwsze zajęcia, nowi wykładowcy, nowe kontakty, imprezy zapoznawcze, itd. Czekaliśmy, czekaliśmy… i nie doczekaliśmy się. Wykłady trwały nie dłużej jak 10 minut „tak orientacyjnie dzisiaj”, więc nic szczegółowego nie da się powiedzieć. Już mamy dosyć ciągłego siedzenia w akademiku i wyczekiwania nie wiadomo zresztą na co. Na dodatek pogoda się zepsuła całkowicie, non stop pada – ze zdjęć nici. To ta tylko na pocieszenie – zielona herbata z Bosong, ta Liptona się nie umywa.

W Seulu bez zmian

2008-08-28T20:35:00.002+09:00

Dziś wybraliśmy się na parę godzin do stolicy, by spotkać się ze znajomymi. Wspólny obiad i spacer ulicami Seulu. Wziął aparat specjalnie, by zobaczyć jakie zaszły zmiany w tym „prężnie rozwijającym się mieście”, w końcu według Koreańczyków, ich kraj w 2050 ma być drugą gospodarką świata. Napalony na przejażdżkę nowymi liniami metra, odwiedzanie świeżo odrestaurowanych zabytków, czy też po prostu ujrzenie jeszcze wyższych drapaczy chmur… Przyjeżdżam do stolicy a tu… nic. Co gorsza, jeszcze pary rzeczy ubyło. NamDaeMun spłonął na początku roku, prace konserwatorskie na GwangHwaMun jeszcze się nie zakończyły, ratusz w połowie wyburzony, CheongGyeCheon zaś w paru miejscach zarosło, a woda po prostu śmierdzi.

Ze słynnej bramy zostały tylko zgliszcza i teraz wszystko musi być na nowo odbudowane

Nowych linii metra brak, na szczęście budują coś w Suwon.

Koreanki jak to Koreanki, zawsze uwieszone na swych komórkach.

Choć NamDaeMun spłonął, nadal można oglądać zmianę straży, ale już nie tak spektularną.

Ajosi na swych maszynach pędzą jak pędzili, a przepsiów i tak nie przestrzegają.

Na szczęście, nad wszystkim wciąż czuwa admirał Yi Sun Shin.

Gdy wybierasz się do Korei

2008-08-26T21:54:00.000+09:00

Ostatnio poproszono mnie o pomoc w sprawie związanej z wyjazdem do Korei. Postanowiłem więc napisać o problemach, jakie mogą spotkać obcokrajowców przyjeżdżających do tego kraju, a przynajmniej o tym co nas spotkało do tej pory. Na początek sprawa wiz.

Każdy kto kiedykolwiek planował chociaż wyjazd do Korei, wie, iż jest on potrzebna. Jeśli przyjeżdżamy na kilka dni, powiedzmy na wakacje, to bez problemu na lotnisku dostaniemy od celnika wizę ważną przez trzy miesiące, wystarczy wypełnić jedynie odpowiedni formularz. Nie pobiera się żadnych opłat. Gorzej jednak jeśli nasz pobyt ma być dłuższy niż 90 dni. Wtedy sprawy trzeba załatwić w ambasadzie Korei w naszym kraju. Jeśli ktoś mieszka w Warszawie to nie ma problemu. Jeśli ktoś jednak ma spory kawałek do stolicy, a do tego niezbyt ma czas w tygodniu, to już ma pewien kłopot. Otóż, tak przynajmniej głosi oficjalna wersja, wyrobienie wizy zajmuje od 3 do 4 dni, a odbiór musi być osobisty. Nie ma mowy o wysłaniu paszportu kurierem. Czeka nas, więc podwójna podróż do Warszawy. Ale bez obaw, można całą sprawę załatwić na miejscu w Korei.

O dziwo, władze uniwersytetu same nam o tym powiedziały. Jednakże według nich, do wyrobienia wizy nie wystarczy złożyć tylko podanie, oraz dokument zaświadczający o przyjęciu na studia. Potrzeba jeszcze zaświadczenie z polskiego uniwersytetu o tym, iż jest się studentem i, uwaga, uwaga… oryginał świadectwa maturalnego. Gdy powiedzieliśmy, że takowego nie mamy przy sobie, to wywołało to rozdrażnienie u naszych rozmówców. Kazali nam załatwić jak najszybciej sprawę, przed upływem ważności wizy turystycznej. Bez obaw jednak. Wiemy, gdyż sami się o tym przekonaliśmy, iż wystarczy pojechać do najbliższego biura imigracyjnego w Korei i wręczyć w odpowiednim okienku formularz, paszport, oraz dokument o przyjęciu na studia w Korei. Zero pytań o maturę, czy też o niewiadomo o co. Za to ciepły uśmiech na twarzy, miła atmosfera, a nawet specjalne przyspieszenie sprawy, dla studentów, co to chcą się uczyć koreańskiego.

Po raz któryś z kolej okazuje się, że Koreańczycy nie za bardzo się orientują we własnym systemie.

Na miejscu

2008-08-25T21:35:00.000+09:00

I znowu wylądowaliśmy w kraju Samsunga i Hyundaia, w krainie kimchi pachnącej i soju płynącej. Lot trwał długo, a do tego był jeszcze opóźniony o ponad godzinę. Na miejscu czekał na nas student z Kyung Hee. I zaraz znowu przemieszczaliśmy się, tym razem autobusem przez prawie dwie godziny. Uniwersytet widać było już z daleka, a raczej jego frontową bramę, nazwaną „Bramą Neo-renesansu”, a wyglądem pasującą raczej do centrum Berlina lub Paryża, niż do koreańskiego miasta, którego ulice w nocy rozświetlają tuziny neonów. Pierwsze dwa dni spędziliśmy na załatwianiu różnych spraw - przywitanie się z wykładowcami, zapisy na zajęcia, wprowadzenie się do akademik, odwiedzeniu paru znajomych. Jeszcze nie zdążyliśmy się nawet porządnie rozpakować, a na robienie zdjęć też czasu nie było zbytnio. Kto wie może jutro to nadrobię.

Koreańczyk plus słownik, równa się…

2008-08-09T04:21:00.002+09:00

W pewnej koreańskiej fabryce, gdzieś w Polsce, byłem świadkiem takiej oto scenki.
- Co wy robicie?! – wrzeszczy na pół hali czerwony z wściekłości Koreańczyk. – Czemu ruszacie te rzeczy? Przecież po to napisałem i poprzyklejałem te kartki, by każdy wiedział, że to się nie nadaje do wysyłki – nie przestawał wrzeszczeć na nic nie rozumiejących magazynierów. Zresztą nie ma się co im dziwić. Tak to jest gdy wierzy się w nieomylność internetowych słowników.

A oto moja ulubiona karteczka. Wyrazy uznania dla tego co zrozumie za pierwszym razem o co w tym chodzi.

Znowu działamy

2008-07-06T16:14:00.003+09:00

Dzwonek do drzwi. Za nimi pan w czapeczce z logo DHL. Lekko zdziwiony od kogo mogłem dostać paczkę, patrzę na adres nadawcy - uniwersytet Kyung Hee. Szybko otwieram zapieczętowaną kopertę, a w środku dokumenty i list: "Oficjalnie informujemy, że został Pan przyjęty". I w ten oto sposób kolejny rok znowu spędzę w Korei.

Semestr zaczyna się pierwszego września, do tego czasu muszę załatwić jeszcze kilkanaście różnych spraw - wizę, bilet, itp., ale już dziś mogę powiedzieć, iż Somewhere in Korea znowu działa.

Letnie porządki

2008-06-29T02:04:00.003+09:00

Jak widać, wprowadziłem parę zmian w wyglądzie blogu. Mam nadzieję, że na lepsze. Niebawem znowu zacznę zamieszczać nowe posty z Korei, więc stay tuned.

Koncert

2008-02-05T17:33:00.000+09:00

Polska Złota Jesień

2007-11-03T05:42:00.000+09:00

Z wizytą w studiu

2007-08-29T01:15:00.000+09:00

Chłopaki z ONB nagrywali płytę, a ja miałem możliwość i towarzyszyć.

Old New Blood

2007-08-21T18:27:00.000+09:00

Wakacje już prawie za pasem, więc chłopaki z ONB wzięli się za próby przed ponownym wejściem do studia. Mnie jedynie przypadło robienie zdjęć.
ONB는 (올드뉴블로드) – 남동생의 밴드 다시 리허설을 시작했는데 곧 아마 콘서트를 하겠다.

Somewhere in Poland

2007-08-03T21:06:00.000+09:00

일주일 동안 거의 다 폴란드 봤다. 그 여행에서 역사적인 도시만 구경했다. 처음에는 내 Kalisz (칼리스)라는 고향, 폴란드에서 제일 옛날 곳인다.

다음에 Czestochowa (제엔스토파)에서 성당을 구경했다. 17세기에 스위덴과 전쟁을 했는데 다 국가 빠르게 굴복했지만 스위덴의 군인들이 그 성을 이길 수 없었다. 그래서 어디든지 있는 폴란드사람들이 그 수식을 들어본 후에 다시 싸우기 시작해서 정쟁을 이겼다.

Krakow (크라코브)는 옛날 수도. 전통적인 건물과 옛날 성당이나 왕들의 성이 있는 도시. 내 생각 제일 아름자운 도시.

세계전쟁 때 폴란드에서 독일군인들이 감옥을 많이 만들었는데 거기에서 많이 사람들을 모살했다.

Wigry (비그르)라는 폴란드 제일 큰 호수.